शोधू मी..

कुठे गेली यार ती! मी ना इतक्या ‘गाढवचुका’ करतो ना. माझा मलाच राग येत आहे. सकाळी ती कॅन्टीनमध्ये दिसली होती. आणि एकटी बसली होती. पण नेहमीप्रमाणे मी हिम्मतच नाही करू शकलो तिच्याशी बोलायची. आणि नंतर ती पुन्हा कुठे गायब झाली कुणास ठाऊक! अजूनही परतली नाही. मला खूप टेन्शन आल आहे. यार काय करू? डोके खूप दुखते आहे. सकाळपासून तिच्या डेस्ककडे पाहतो आहे. आज सुद्धा ती खूप छान दिसत होती. बोललो असतो तर काही फरक पडला नसता. आता दोन दिवस कसे जाणार? खरंच काही सुचेनासे झाले आहे.

कधी कधी वाटते तिला सांगून टाकावे की माझे तिच्यावर किती प्रेम आहे ते. पण, पुन्हा माझ्यातील आणि तिच्यातील जमीन अस्मानाचा फरक डोक्यात येतो. आणि सर्व मनातील मनातच राहते. मला तिला कुठल्याच परिस्थितीत गमवायचे नाही आहे. तिच्या सारखी छान, सुंदर, गोड या पृथ्वीवर असू शकते यावरच विश्वास बसत नाही आहे. सगळे स्वप्नच आहे की काय याची शंका येते. ती आहे तर जीवनाला अर्थ आहे. आज खूप बोर झाले आहे. सगळेच एकदम भकास वाटते आहे. मी सकाळी बोललो असतो तर या विचारांनी डोके हैराण झाले आहे. पण मग पुन्हा शंका येते माझ्यामुळे तिला त्रास तर होत नसेल. काल रात्रभर तिचा इतका विचार झाला ना! स्वप्नातही तीच! आणि समोर आली की माझे आपले सगळे फूस. माझे काही मित्र तिला सांगून टाक म्हणतात तर काही घाई करू नको. इतके दिवस जे प्रश्न वाटत नव्हते ते आता खूप मोठे प्रश्न वाटत आहेत. आणि आता ती नाही. कुठे गेली असेल? तिची वानरसेना आज विखुरलेली. मला ना काहीच सुचत नाही आहे. आपण नंतर बोलू..

3 thoughts on “शोधू मी..

  1. पुरे झाले सुर्य चंद्र , पुरे झाल्या तारा ,
    पुरे झाले नदीनाले , पुरे झाला वारा
    जाळासारखा नजरेमध्ये नजर बांधून पहा ,
    सांग तिला तुझ्या मिठीत स्वर्ग आहे सारा
    प्रेम कर भिल्लासारखं बाणावरती खोचलेल !!🙂

  2. I think I should paste the whole poem🙂

    प्रेम कर भिल्लासारखं बाणावरती खोचलेल !!

    पुरे झाले सुर्य चंद्र , पुरे झाल्या तारा ,
    पुरे झाले नदीनाले , पुरे झाला वारा
    जाळासारखा नजरेमध्ये नजर बांधून पहा ,
    सांग तिला तुझ्या मिठीत स्वर्ग आहे सारा
    शेवाळलेले शब्द अन यमक छंद करतील काय ?
    डांबरी सडकेवरती श्रावण इंद्रधनू बांधील काय ?
    उन्हाळ्यातल्या ढगासारखा हवेत बसशील फिरत,
    जास्तीत जास्त बारा महिने बाई बसेल झुरत
    नंतर तुला लगीनचिठ्ठी आल्याशिवाय राहील काय?
    शेवाळलेले शब्द अन यमक छंद करतील काय?
    म्हणून म्हणतो जागा हो जाण्यापुर्वी वेळ,
    प्रेम नाही अक्षरांच्या भातुकलीचा खेळ
    प्रेम म्हणजे वणवा होऊन जाळत जाणं,
    प्रेम म्हणजे जंगल होऊन जळत रहाणं
    प्रेम कर भिल्लासारखं बाणावरती खोचलेलं,
    मातीमध्ये उगवून सुध्दा आभाळात पोचलेलं
    शब्दांच्या या धुक्यामध्ये अडकू नकोस,
    बुरुजावरती झेंड्या सारखा फडकू नकोस
    उधळून दे तुफान सारं काळजामध्ये साचलेलं,
    प्रेम कर भिल्लासारखं बाणावरती खोचलेल!

तुमचा अभिप्राय नोंदवा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल )

Connecting to %s