रानडुकरे

या रानडुकरांची काय कथा वर्णावी? ही रानडुकरे सतत शहरात इकडून तिकडे यथेच्छ संचार करीत असतात. कुठूनही कसेही आणि कधीही हे निघतात. वाटेल तिथे, हवे तसे उभा राहतात. भर रस्त्यात ह्यांना सावज दिसलं की, हाणलाच ब्रेक. आणि त्याच्या जवळ जाण्याची ओढ ह्यांना अधिकच बेकाबू करते. तसे नियम त्यांना लागू होत नाहीत की, ते नियम ह्यांना नकोसे असतात. हे त्या आरटीओ नावाच्या परमेश्वराला माहित. अस नाही की माझ्यासारखे ‘घोडेस्वार’ फार गुणी असतात वगैरे. सर्वच घोडेस्वार नियम पाळतात अस मुळीच नाही. परंतु, चुकीची शिक्षा स्वतः भोगतात. पण तस् ह्या रानडुकरांच नाही. आणि या पुण्यात इतका सुळसुळाट झालाय न या रानडुकरांचा की, बोलायची सोय नको. Continue reading

Advertisements

महा’राज’

खर तर माझ्या सारख्याने महा’राजां’बद्दल काही बोलण म्हणजे मुंगीने हत्तीबद्दल बोलण्यासारखे आहे. त्यांच्याबद्दल जेवढ बोलाल तेवढ कमी आहे. आता त्यांचे वागणे, त्यांचे व्यक्तिमत्व, त्यांची भाषणे सगळ काही वादातीत. त्यामुळे त्यांना सोडून महाराष्ट्रातील ‘राज’कारणाबद्दल विचारही होवू शकत नाही. थोडक्यात, सांगायचे झाल्यास नटरंगमधील ते एक वाक्य आहे ना ‘राजा आक्शी राजावाणी दिसतो’. Continue reading

जहाल मुंगीची गोष्ट

मुंगी मुंबईहून पुण्याला आली. पुण्यातील हायफाय ठिकाणी असलेल्या एका कंपनीत तिने आपले काम सुरु केले. मुंगी रोज प्रामाणिकपणे कामावर यायची आणि आपल काम करत राहायची. त्या कंपनीचा मालक एक सिंह होता. सिंहाला असे वाटले की आपले काम वेगाने व्हावे यासाठी आणखीन एकाला कामावर ठेवावे. मुंगी करते त्याच कामातील थोड काम दुसऱ्या कोणी केल तर काम आणखीन लवकर होईल या उद्येशाने त्याने एका झुरळाला कामावर ठेवले. झुरळ मुंगीपेक्षा वयाने जास्त असल्याने मुंगी त्याला ‘सर्’ म्हणू लागली. झुरळ कंपनीत आल्यापासून आपल्या दिलेल्या कामापेक्षा सिंहाची दाढी कुरवाळण्यात जास्त वेळ घालवायचे. आणि सिंहाला देखील ते आवडायचे त्यामुळे सिंह कधीच काही म्हणत नसायचा. मग झुरळ जणू आपणच कंपनीचे मालक आहोत अस वागायला लागल. सारखं सारखं मुंगीच्या मागे लागायचं. आणि काम संपल्यावर ते काम मी केल अस सिंहाला सांगायचं. सिंह मग, शाबासकीची थाप त्या झुरळाला द्यायचं. Continue reading

नवीन कंपनी

नवीन कंपनी जॉईन करून तीन दिवस झाले. यार या मोठ्या कंपन्याचे हत्तीसारखे असते. नुसताच आकार भला मोठा. आणि यांचा कामाचा वेग म्हणजे हत्तीच्या शेपटीसारखे असते. उंदीर एवढ काम. आणि ते संपवायला हजारात फौज. तीन दिवसापासून माझा एम्पोई आयडी नाही. म्हणून कामाला अजून सुरवात झालेली नाही. अस वाटत आहे की कुठे ‘पिकनिक’ करायला आलोय. ही कंपनी माझ्या जुन्या कंपनीच्या मनुष्यबळाच्या ७०० पटीने आणि आकाराने वीस हजार पटीने मोठी आहे. पण कामाच्या बाबतीत शंभर पटीने मागे आहे.  असो, पण अजूनही घडणाऱ्या घटनांवर विश्वास बसत नाही आहे. पण कंपनी खूपच छान आहे. दुख एवढंच आहे की जुन्या कंपनीतील माझी आवडती मैत्रीण आणि माझे जुने सहकारी माझ्या सोबत नाही  आहेत. मी कंपनी सोडताना त्यांनी सगळ्यांनी मिळून मला एक खूप छान सदरा आणि एक खूपच छान काचेची गणेश मूर्ती दिली. बघून त्यांना सोडून जाऊच नये अस वाटत होत. विशेषत माझ्या मैत्रिणीचा स्वभाव. आता इथे सुद्धा माझी सिनिअर एक छानशी मुलगी आहे. बहुतेक माझ्या भाग्यात या सगळ्या ललना आहेत. पण फ़क़्त आहेत. माझी कोणीच नाही. सोडा तो विषय. Continue reading